بجره بجره [ - بجر ] : بيرون آمدن ناف و ستبرى بن آن ( فتق ناف ) . « 1 » عنوان ياد شده در باب ديات آمده است . ديهء جنايت موجب بجره صد دينار ( صد مثقال طلا ) است . « 2 » بچه - - ) كودك بچه‌دان - - ) مشيمه بحح بحح : گلو گرفتگى ، خشونت و درشتى صدا . از آن به مناسبت در باب ديات سخن رفته است . اگر بر اثر ورود جنايت ، مجنىّ عليه نتواند حروف و كلمات را با صدا ادا كند بر جانى ديهء كامل ( - - ) ديه ) ثابت است ؛ ليكن اگر گرفتگى حنجره و خشونت و غلظت صدا پيدا كند ، جانى بايد ارش ( - - ) ارش ) بپردازد . « 1 » بحر بحر : دريا ( - - ) دريا ) / رود بزرگ ( - - ) نهر ) . بحرين بحرين : مجمع الجزاير و كشورى در جنوب خليج فارس . « 1 » از آن به مناسبت در باب زكات و جهاد نام برده شده است . بعض فقها براساس روايتى از امام هادى عليه السّلام ، پرداخت خرما را در زكات فطره بر اهل بحرين واجب دانسته‌اند . « 2 » ديگران آن را مستحب مىدانند « 3 » ( - - ) زكات فطره ) . زمين از نظر فقهى اقسامى دارد . از آن جمله سرزمينى است كه ساكنان آن با ميل و رغبت - و نه جنگ - اسلام را پذيرفته‌اند ، مانند بحرين . اين قسم ، پس از آنكه ساكنان آن اسلام را پذيرفتند بر ملك صاحبانش باقى مىماند و آنان مجاز به هرگونه تصرّف در آن هستند « 4 » ( - - ) زمين ) .

--> ( 1 ) . لسان العرب / واژهء « بجر » ( 2 ) . جواهر الكلام 43 / 273 ؛ مهذب الاحكام 29 / 232 . 1 . جواهر الكلام 43 / 316 ؛ تحرير الوسيلة 2 / 594 و مهذب الاحكام 29 / 278 . 1 . دانشنامه جهان اسلام 2 / 330 2 . المهذب 1 / 174 - 175 3 . المبسوط 1 / 241 ؛ الجامع للشرائع / 139 4 . جواهر الكلام 21 / 175 .